Vargas en de wet van 1978 ...

Vargas dreigt Club Brugge te verlaten via de wet van 1978. Wat houdt die wet eigenlijk in ?

Met de hulp van Mr. Raymond Portocarero, Advocaat en Ambassador voor Foot&More geef ik graag wat meer achtergrond. De Wet van 24 februari 1978 betreffende de arbeidsovereenkomst voor betaalde sportbeoefenaars is een Belgische wet, die aan betaalde sportbeoefenaars de mogelijkheid geeft voortijdig en eenzijdig een arbeidsovereenkomst  van bepaalde duur (maximum 5 jaar) te verbreken, mits ze een vergoeding betalen aan de opgezegde club. Die vergoeding is gelijk aan het loon dat ze nog zouden verdienen tussen het ogenblik van de verbreking en het normale einde van de arbeidsovereenkomst.

Deze wet verleent de speler het recht om net zoals elke werknemer zijn arbeidsovereenkomst eenzijdig te verbreken. Ik ken zelf geen gevallen van spelers die deze wet effectief hebben gebruikt in België om hun vrijheid te verkrijgen op de club. Waarom niet?

De Belgische clubs zijn onderling overeengekomen om geen spelers over te nemen die deze wet gebruiken. Spelers kunnen dus zogezegd niet binnen België van club veranderen. Steven Dufour heeft hiermee gedreigd met akkoord van Standard, uiteindelijk werd er toch nog een soort van financieel compromis gesloten tussen Standard en RC Genk, echter veel lager dan het door RC Genk vooropgestelde transferbedrag. Jos Vaessen kon en kan er nog altijd niet mee lachen.

In deze context wordt ook vaak over de zaak “Davy De Beule” gesproken. Hier gaat het echter over de Wet van 3 juli 1978 waarbij je om dringende redenen je ontslag indient bij een club, zoals elke werknemer kan. De Beule werd volgens hem onterecht naar de B-kern verwezen nadat hij een contractverlenging weigerde. Ook rond deze wet bestaat er een gentlemen’s agreement tussen de clubs, wat echter wil zeggen dat clubs elkaar gaan beschermen ook al zijn er zware fouten gebeurd, die een ontslag om dringende redenen rechtvaardigen.

Deze wetten, ondanks het feit dat ze onder het gewone arbeidsrecht vallen en de werknemers beschermen, zijn een doorn in het oog van de clubs aangezien de opzegvergoedingen bij verbreking van het contract vaak een pak lager liggen dan de ingebeelde transfersommen die de clubs vaak willen ontvangen, en juist door die transfers kunnen clubs vaak overleven.

De clubs die de gentlemen’s agreement hebben afgesloten zijn echter geen gentlemen, wel de spelers, die de wet zelden tot nooit gebruiken, zijn gentlemen tov hun club. Moest het arbeidsrecht echter steeds correct worden toegepast door de spelers, de clubs en de Voetbalbond, dan zouden de machtsverhoudingen helemaal anders liggen.

Wetten gelden nu eenmaal voor iedereen !

Thomas Caers

Schoutenlaan 8
2200 Herentals
info@footandmore.be

Partners

http://www.voetbalbelgie.be/nl/

 

Contacteer ons