Het Rapport en de Herfstvakantie : Evaluatie ?

Vrijdag laatstleden was het weer zo ver in onze school.  De rapporten werden uitgedeeld.  Ik vind het telkens weer een mooi en plechtig moment.  Voor vele kinderen is dit ook het geval maar toch valt het me telkens op hoe gespannen de kinderen die dag zijn hoewel dit eigenlijk helemaal niet nodig is. 
Onze doelstellingen reiken immers veel verder dan zo’n tussentijds rapport…  In onze visie staat immers dat een rapport een communicatiemodel moet zijn tussen school, ouders en kinderen waarbij het de bedoeling is dat we de evolutie of de vorderingen van een kind in kaart brengen met als bedoeling telkens weer kansen te scheppen met het oog op groei met als uiteindelijk doel dat onze leerlingen gelukkige mensen worden.

Het deed me dan ook heel veel plezier dat ik bij het lezen van de woordjes van de leerkrachten, op steeds meer rapporten heel nadrukkelijk deze visie terug vond.  Toch was niet elke commentaar even zachtaardig en dit hoeft ook niet.  Er mag gerust objectief gezegd worden hoe de vork in de steel zit, wat we er van denken.  Dit kan echter nooit zonder het scheppen van een vorm van perspectief.
Zulke duidelijke visie kan men maar realiseren met een grote vorm van stabiliteit in de organisatie waarbinnen eenieder zich thuis voelt, als men weet wat men moet doen en men elkaar ondersteunt, ook als het al eens wat moeilijker gaat.

Met plezier las ik dan ook in de krant dat Herman Wijnants, grote baas van voetbalclub Westerlo, dat ze ondanks de moeilijke tijden en de weinige punten, lijnrecht achter Jan Ceulemans blijven staan.   Hetzelfde kan gesteld worden van het clubbestuur van KV Mechelen dat de voorbij 7 jaren, ondanks moeilijke momenten, steeds achter hun trainers Peter Maes en Marc Brijs zijn blijven staan.  We kunnen objectief vaststellen dat beide clubs daar niet slechter van geworden zijn.   Ook Anderlecht lijkt dit begrepen te hebben.
Als je een keertje kijkt naar grote buitenlandse clubs, dan zien we ook hier heel wat positieve verhalen van clubs die hun trainer of manager voor zeer lange tijd aan zich binden en via deze weg zeer stabiele clubs geworden zijn. De beste voorbeelden hiervan zijn FC Barcelona en vooral Manchester United en Arsenal.

O.a. daarvoor vind ik het al te triest dat een warme persoonlijkheid als Adri Koster ontslagen wordt en wel omdat het managementteam van Brugge het nodig vond om een snoeiharde analyse of rapport van de huidige toestand te maken.  Brugge zit in een neerwaartse spiraal, het kan geen voorsprong vasthouden…  Is dit allemaal wel zo, en vooral moet daarvoor een trainer ontslagen worden. 
Vanuit het vernieuwde en duidelijk hardere management van het nieuwe club zeker wel en dat hebben ze dan ook getoond.  De vraag is of dit werken in termen vanuit het behalen van vooropgezette doelen, deze al dan niet halen en daar dan conclusies aan koppelen in iets dat met mensen te maken heeft zoals voetbal, wel de juiste optie is.  
In onderwijs is het dit alvast niet…   wij werken met leer-kracht, in voetbal zou je dat dan groei-kracht kunnen noemen.  En wie naar het voetbal keek van Club Brugge kan niet anders dan vaststellen dat er heel wat groeikracht in stak.   Dat groeien inderdaad met vallen en opstaan gebeurt, zeker als je met jonge mensen werkt, is duidelijk geen boodschap voor het management van Club Brugge, dit in tegenstelling tot pakweg het management van een club als Arsenal.   

Ik ben heel erg benieuwd naar het vervolg.  Kan een nieuwe trainer Club Brugge  betere resultaten bezorgen en dit met evenveel plezier voor spelers en supporters of … 
en vooral, ik hoop dat Adri Koster gauw een club of een job vindt die past bij zijn warme persoonlijkheid.  Wij zullen zijn warme en eerlijke analyses alvast missen.
En… misschien nog iets om over na te denken.  De nummers 14, 15 en 16 van de Jupiler League vorige competitie, gebruikten samen meer dan 10 trainers…  en met welk resultaat… 

Walter Van Boxem

Schoutenlaan 8
2200 Herentals
info@footandmore.be

Partners

http://www.voetbalbelgie.be/nl/

 

Contacteer ons